The Extra Mile

Brain Gains: aan de slag met je angsten

Tine Wetsels — Thu, 14 May 2026 09:27:19 +0000

Als sporter ben je gefocust op het trainen van je lichaam. Zo word je sterker en beter!

Meer en meer wint het belang van mentale training terrein. Gelukkig, want onze hersenen zijn onze grootste spier en wel degelijk op te trainen.

In mijn praktijk als sportpsycholoog word ik vaak geconfronteerd met hulpvragen rond angst, stress en gebrekkig zelfvertrouwen.

Angst om niet aan de verwachtingen van de omgeving te voldoen
Verlammende stress bij wedstrijden
Bang voor blessures
Onzeker over eigen kunnen
…

Het leven bestaat uit risico’s en onzekerheden. En het is ook goed dat we hierbij angst en twijfel ervaren, wat ons behoedt voor gevaar. Angst helpt en beschermt. Zo zijn (een juiste dosis) wedstrijdzenuwen helpend om goed te kunnen presteren. En zorgt het besef van druk en gevaarlijk verkeer ervoor dat we een fietshelm dragen en ons verlichten in het donker.

Wanneer angst ons echter beperkt in de dingen die we belangrijk vinden en tot disfunctioneren leidt, loont het de moeite om te investeren in het beter leren omgaan met datgene wat ons bang maakt.

Angst is een oer reactie van onze hersenen. Een leven zonder angst bestaat niet, dus kunnen we er maar beter mee leren omgaan.

Want feitelijk gaat het over blijven investeren in de dingen die we graag doen en flexibeler leren omgaan met de problemen en hindernissen onderweg!

In een sportpsychologisch traject gaan we op zoek naar waar die angst wortelt. Deze analyse van de oorzaken geeft belangrijke informatie en gebruiken we in het bespreken en verwerken ervan.

Vaak zijn we getraind in het herkennen en benoemen van onze angstgedachten:

Ik ben slecht bezig (denk ik wanneer mijn trainer instructies roept tijdens de match)
Dit gaat niet lukken (zeg ik tegen mezelf omdat ik een sterke concurrent zie staan)
Grote kans dat mijn hamstring blessure opnieuw opspeelt (na een lange revalidatieperiode en nog onvoldoende vertrouwen in mijn eigen lichaam)
Waarom sta ik hier? (want mijn voorbereiding was allesbehalve optimaal)

Maar onze gedachten zijn geen feiten. Luisteren naar ons hoofd betekent in bovenstaande vaak vermijden. En vermijden is de uitdaging niet aangaan, liever dan afgerekend te worden op mogelijks niet kunnen. En neen, we kunnen niet 100% uitsluiten dat het soms niet lukt.

Negatieve ervaringen breiden zich snel uit (één keer vallen met de fiets bij het dalen generaliseert zich snel naar alle volgende afdalingen, terwijl je voordien vele keren afdaalde zonder te vallen). Dat is typisch menselijk. Door dezelfde situatie te blijven opzoeken (steeds opnieuw afdalen) dooft de link die onze hersenen legden tussen afdalen en vallen stilaan uit.

Het is dus goed om weten dat acute angst zelf limiterend is en geen ernstige gevolgen heeft.

Angst kan dus slechts verminderen en verdwijnen door geleidelijke blootstelling aan de angst-uitlokkende situatie:

Met kleine tussenstappen en opbouwen van vertrouwen
Angst-uitlokkende situatie niet uit de weg gaan
Kleine successen opmerken
Aanmoedigen en belonen

Of je angst nu realistisch is of onwaarschijnlijk, als jij ze gelooft is ze reëel. Angst is een emotie en emoties zijn menselijk, ook in (top)sport. Adviezen zoals ‘daar moet je gewoon niet aan denken’ of ‘niet zo angstig zijn’ helpen je niet verder. (Angst)gedachten en (angst)gevoelens komen en gaan, je hebt er niet steeds controle over. We kunnen wel beter leren omgaan met deze gedachten en gevoelens, zodat jij weer dingen kunt doen die jij belangrijk vindt, zoals voluit sporten.

emotiemanagement

Meer inzicht hebben in je angst is een belangrijke stap naar het overwinnen van je angst. Het gaat erom je emoties te leren kennen en hier actief mee te leren omgaan om het perfecte gevoel te kunnen realiseren, want met dat perfecte gevoel kun je beter presteren.‍

Iedereen is anders en ook sporters verschillen onderling in emotionaliteit. Iedere hulpvraag naar ‘beter leren omgaan met angst’ betekent een zoektocht naar een optimaal emotiemanagement.
‍
Het helpt alvast om stil te staan bij de onderstaande inzichten die je zelfkennis kunnen vergroten:

Gedachten zijn niet wat ze zeggen te zijn, ze zijn niet de baas over jou. Geloof dus niet alles wat je denkt.
Laat gevoelens golven, ze komen en gaan vanzelf. Zeg, wanneer je morgen tijdens je training volop aan het afzien bent, tegen jezelf: ‘dit doet pijn, maar wat er ook gebeurt en hoe erg ik het ook vind, binnen een goed uur is dit voorbij. Pijn is ook mijn bondgenoot. Deze fysieke pijn is kleiner dan de emotionele pijn om mijn doel niet te bereiken. We weten dat ons lichaam meer aankan dan dat het ons vertelt.
Jammer genoeg geldt hetzelfde principe voor aangename gevoelens. Dat zalige gevoel na een stevige work-out komt op, maar golft ook weer weg, terwijl het gerust wat langer zou mogen duren.
Je hebt geen controle over je gedachten en gevoelens, maar wel over je gedrag. Jij kunt ervoor kiezen om dingen te doen die jij belangrijk vindt om te doen, ook als dat misschien niet fijn voelt op dat moment. Zo kun je ook sporten met angst en deze angst accepteren. Dat is niet makkelijk; daar is moed en zelfkennis voor nodig, maar je kunt het wel.

Hoe meer zelfkennis je hebt, hoe meer routines je ontwikkelt en hoe meer je mentale vaardigheden zoals zelfspraak, ademhalingsoefeningen, mindfulness, visualisatie, doelen stellen, focus, … traint. Hierdoor word je vaardiger in het leren omgaan met angst en bouw je zelfvertrouwen op.

Blijf niet zitten met je angst(en), praat erover en ga ermee aan de slag. Laat je (professioneel) helpen, zodat jij je eigen en allerbeste angstmanager wordt. Je angstgevoelens leren accepteren betekent niet dat je de situatie ook moet accepteren.

Ik ben ervan overtuigd dat we ook preventief kunnen inzetten op het voorkomen van (problematische) angstklachten in de sport door in te zetten op psycho-educatie, veiligheid, communicatie en vertrouwen. En ook met angst- en stressklachten heel wat vooruitgang kunnen boeken door op zoek te gaan naar hun oorsprong en in te zetten op de aanpak ervan.

Emotieregulatie in de sportcontext

Tine Wetsels — Mon, 23 Mar 2026 09:49:36 +0000

Sport is emotie.

We lezen en we horen dat. We ondervinden dat wekelijks op het veld, in de sportzaal, op de trainingspiste, …

Als je zelf sport of als ouder of trainer langs de zijlijn staat, dan valt het op dat de ene persoon anders reageert op een bepaalde situatie dan de andere.

*De tegenpartij (speler of supporter) intimideert al eens.

*De ene ref gedraagt zich strenger dan de andere.

*Je concurrent ziet er sterk en in vorm uit.

*Je denkt tijdens de match voortdurend aan ‘selectie of geen selectie’ en voelt je erg onzeker.

Het is niet altijd makkelijk om met deze situaties om te gaan.

Het is volkomen normaal en dus erg menselijk om in bovenstaande situaties een minder fijn of vervelend gevoel te ervaren. Hoe kan je gevoelens reguleren of regelen zodat je zo weinig mogelijk energie verliest en constructief verder kan?

‘Je hebt het’ of ‘je hebt het niet’ gaat niet op. Gelukkig maar! We kunnen wel degelijk op een helpende manier leren omgaan met minder fijne en moeilijkere gevoelens. Dat is alvast een positieve boodschap.

Ik neem je graag mee in enkele inzichten rond emotieregulatie in de sport.

Adaptive Coping with Emotions model (Berking, 2010)

Emoties reguleren gaat om 7 vaardigheden die iemand moet kunnen en die vaardigheden staan in relatie tot mekaar. Het model bij uitstek toepasbaar in de praktijk is het ACE model (Adaptive Coping with Emotions, Berking 2010).

Het model start vanuit 2 belangrijke kernprocessen.

*Doelgerichte regulatie: je kan je emoties reguleren zodat je de doelen doorheen de dag kan halen bv. naar school, werk, sportclub gaan, in contact staan met anderen, …

*Accepteren en verdragen: je accepteert dat door de zaken die je meemaakt ook minder fijne gevoelens deel uitmaken van het leven.

De overige 5 vaardigheden in het model zijn faciliterende vaardigheden die nodig zijn om te kunnen slagen in die doelgerichte regulatie en accepteren en verdragen.

Ik licht ze even toe en koppel er praktische tips aan vast.

Bewust waarnemen:

Alles start met weten wat je voelt en ook woorden hebben voor wat je voelt. Emoties voel je in je lichaam en zetten zich soms vast op je lichaam. Denk maar aan hoofdpijn, buikklachten of zelfs een paniekaanval bij spanning.

tip 1: ontspan

Ga op zoek naar manieren om je spieren te ontspannen en je hartslag te verlagen.

Wanneer je dit doet kunnen je hoofd en lichaam op een goede manier met gevoelens omgaan.

Wat voel je? Hoe sterk voel je deze emotie? En waar juist in je lichaam?

Analyse van de oorzaken:

Ga bij jezelf op zoek naar de oorzaken van stress, boosheid, verdriet of andere moeilijke dingen die je ervaart. Hoe komt het dat je je zo voelt?

TIP 2: AANVAARD en HOU VOL

Welke boodschap geeft dit gevoel aan jou? Het feit dat je spanning voelt voor de wedstrijd betekent misschien dat jij die wedstrijd erg belangrijk vindt of dat je ouders/je omgeving deze wedstrijd belangrijk vinden.

Vaak wil je vervelende gevoelens meteen veranderen, maar dit hoeft niet. Aanvaarden en volhouden is belangrijk om te leren. Net omdat je nog vaak met moeilijke gevoelens te maken krijgt -want het leven is fijn en soms minder fijn- is het beter om moeilijke zaken niet weg te duwen en te onderdrukken. Maar hou even vol en ga op zoek naar de boodschap ervan.

Herkennen en benoemen van emoties:

Bewust waarnemen emoties en analyseren van de oorzaken ervan zijn vaardigheden die helpen bij het herkennen van wat je voelt en bij het benoemen van wat je voelt. Het gaat over aandacht en taal geven aan onze emoties.

In wat volgt licht ik graag bijkomende strategieën uit het model toe.

Emotionele zelfondersteuning of zelfcompassie:

Wees mild voor jezelf zoals je bent voor je beste vriend(in). Mensen gebruiken andere standaarden voor zichzelf dan voor iemand anders.

Vaak komt je eigen kritische stem naar boven wanneer je een moeilijke emotie ervaart. ‘Moet je daar nu weer voor wenen, pak je bijeen, doe niet flauw.’ Dit zijn voor vele mensen herkenbare gedachten wanneer de spanning de bovenhand neemt bv. na het krijgen van kritische feedback van je trainer.

TIP 3: SUPPORTER VOOR JEZELF

Ga op zoek naar manieren waarop je jezelf sterker kan maken om met minder fijne gevoelens om te gaan. Leer supporteren voor jezelf door trots te zijn op wie je bent en leer jezelf moed inspreken.

Bereidheid tot confrontatie:

Vermijden is een veel gebruikte strategie wanneer je het moeilijk hebt. Je wil liever niet stilstaan bij iets vervelend, maar doordoen. Vermijden levert op korte termijn winst op, want anders zou je niet vermijden. Op langere termijn echter komt de moeilijke emotie vaak dubbel en dik opsteken. Wees bereid om jezelf te confronteren met moeilijke gevoelens. Om ze dan te beïnvloeden en te veranderen.

TIP 4: OMGAAN MET MOEILIJKE EMOTIES

We kunnen gevoelens via gedrag aanpakken en dat op verschillende manieren.

Afleiding zoeken: een goede afleidende activiteit voldoet best aan een aantal voorwaarden.

Ik licht deze even toe aan de hand van een concreet voorbeeld.

Vb. Als triatleet nemen je niet-helpende gedachten tijdens het fietsonderdeel (ik kan dit niet volhouden, mijn concurrent is beter vandaag, mijn benen lopen vol, …) vaak de bovenhand in wedstrijd.

Je kan een mantra herhaaldelijk opzeggen of een voor jou motiverend woord op je stuurpen schrijven.

De afleidende activiteit moet op dat moment mogelijk zijn om te doen, voldoende focus vragen en gezond zijn.

Frietjes eten als je even genoeg hebt van de wedstrijd is ook een optie, maar niet echt mogelijk en niet echt gezond.

Probleem oplossen: soms is de beste strategie om de problemen die ons een minder fijn gevoel bezorgen stapsgewijs op te lossen.

Vb. Als loopster heb je onvoldoende vertrouwen in de aanpak van je coach. Voor, tijdens en na de race blijf je piekeren of zijn aanpak wel de juiste is voor jou.

Neem de tijd om het probleem in kaart te brengen: wat is het probleem, wie is betrokken, wanneer stelt het zich, waar en waarom?

Bedenk verschillende oplossingen voor je probleem: gesprek aangaan met je coach, een andere coach zoeken, …

Kies het beste plan of de beste oplossing die veilig, eerlijk, aangenaam is en werkt op lange termijn.

Kijk of jouw oplossing werkt en vraag eventueel hulp aan je omgeving. Bijsturen en een nieuwe oplossing kiezen blijft altijd een mogelijkheid.

Anders denken: het GGGGG schema helpt om de moeilijke situatie of gebeurtenis te begrijpen en je gedachten, gevoel & gedrag en hun onderlinge samenhang op te merken én te beïnvloeden.

De Gedachte gaat over wat je denkt in je hoofd. En dit is niet per sé de waarheid.

Het Gevoel gaat over wat jij voelt in een bepaalde situatie.

Het Gedrag gaat over wat jij doet.

Gedachten, Gevoelens en Gedragingen staan met elkaar in verbinding of wat we denken bepaalt wat we voelen en wat we doen.

Dus als we anders leren denken of ons anders gedragen kunnen we ook anders leren voelen.

Vb. Als volleyballer voel je ontgoocheling en ga je niet optimaal verder spelen wanneer je de feedback van de coach interpreteert als ‘ik kan het toch niet, de coach gelooft niet in mij, …’.

Probeer de niet helpende gedachten op te merken en om te vormen tot een krachtige motiverende gedachte; ‘de coach wil me beter maken! Deze actie was niet goed, maar de volgende ga ik knallen’. Dit is niet makkelijk en je zal je niet onmiddellijk anders doen voelen, maar oefening baart kunst.

Besluit:

Niet elke manier om onze gevoelens aan te pakken en te veranderen werkt in elke situatie even goed.

Het is belangrijk om te weten dat elke strategie kennis en oefening vraagt. Daag jezelf uit om met je emoties aan de slag te gaan! Zowel in jouw sport als daarbuiten. Het levert zeker en vast op!

Gezond sporten is ook gelukkig sporten

Tine Wetsels — Mon, 16 Mar 2026 18:29:21 +0000

Vraag aan mensen ‘wat wil je het liefst?’

En vaak hoor je ‘gelukkig zijn’.

Zo goed als alle mensen willen geluk. Maar wat betekenen ‘geluk’ en ‘gelukkig zijn’ voor jou?

Het thema geluk is een beetje typerend gelinkt aan het nieuwe jaar met nieuwe voornemens, maar in feite altijd actueel. En dat blijkt ook uit het samenwerken met atleten in mijn praktijk: toppers van alle niveaus die geluk nastreven, ook in hun sportieve leven.

De beloftevolle wielrenner die na (te) veel blessureleed concludeert om zijn focus van ‘te excelleren in de koers’ te verschuiven naar het beste van zichzelf te geven in andere domeinen van zijn leven.
De ouders van een ambitieus tennistalent die samen met hun dochter beslissen dat mentale coaching -en hierbij inzetten op zelfvertrouwen en emotieregulatie- een vaste plaats verdient binnen haar begeleidingstraject.
De loopster die evenwicht zoekt in het combineren van topsport en haar professionele en sociale leven.
…

Bovenstaande hulpvragen zijn soms voor de hand liggend, vaak ook het resultaat van enig denkwerk en zelfreflectie.

balanceren kan je leren

Aristoteles zei het al: ‘geluk is wat je zelf maakt.’ Je hebt wel degelijk zelf een invloed op de mate waarin je gelukkig bent. En net daarom is het belangrijk om te weten wat jou gelukkig maakt. En dat thema is een interessante zoektocht tijdens een (sport)psychologische begeleiding.

Dat sporten gelukkig maakt, klinkt voor vele sporters evident. Bewegen biedt enorm veel fysieke en mentale gezondheidsvoordelen. Bewegen is goed voor je lichaam en zorgt voor een positieve kijk op de dingen en op jezelf. Sporten vraagt energie én geeft energie.

Leg die (sportieve) lat maar hoog genoeg. Maar stel je de vraag waarom je die zo hoog legt. De lat hoog leggen omdat je dit zelf wil, betekent dat je ervoor gaat met aandacht voor je grenzen en je wensen. En dat je jezelf meer waard acht dan enkel je prestaties.

En vallen hoort daarbij. De vraag is niet of je valt, de vraag is of je terug kan rechtstaan (V. Lombardi). Uit balans raken is een voorwaarde om te groeien. En in balans zijn is een uitdaging voor het leven.

De wielrenner wil zo graag de beste zijn en verliest in zijn gedrevenheid voeling met wat zijn lichaam nodig heeft. Waardoor hij niet afwijkt van zijn trainingsschema als hij ziek of moe is en zich schuldig voelt als hij uitzonderlijk eens op stap gaat met vrienden en te weinig slaap heeft.
De tennisster voelt zich vaak geïntimideerd door oudere en meer ervaren tegenspeelsters en gaat hierdoor aan zichzelf twijfelen en geremd spelen.
De loopster merkt een continue tweestrijd in haar hoofd tussen wat ze wil en wat ze denkt dat er van haar als topsporter verwacht wordt.

Het gaat niet om jezelf te vinden, wel om jezelf te worden

Net door het meemaken van moeilijkere perioden en hierbij te durven stilstaan leer je meer over jezelf.

De wielrenner beseft dat het alles of niets denken zijn groei als coureur in de weg staat.
De tennisster is onder de indruk en haalt uit deze disbalans de kracht en agressiviteit om terug te vechten. Dit wordt net haar sterkte. Het ganse team rondom de speelster geeft de nodige ruimte om te leren, ook uit haar fouten.
De loopster merkt dat duidelijk communiceren over wat ze denkt, voelt en wil doen haar heel wat kopzorgen en twijfel aan zichzelf bespaart.

Verwissel droom voor plan en er komt iets in beweging

En uiteraard is het wegnemen van wat verkeerd is of niet goed aanvoelt niet voldoende om een goed en gelukkig leven te hebben. We hebben ook positieve doelen nodig. Je wordt niet gelukkig van te denken in je zetel. We hebben ook actie nodig.

De wielrenner ontdekt andere domeinen in zijn leven waarin hij gematigder functioneert en zich hierdoor gelukkiger voelt.
De tennisster weet dat ze groeit wanneer ze uit haar comfortzone wordt gehaald.
De loopster last dagelijks een reflectiemomentje in als eerste stap in het proces naar meer rust in haar hoofd.

Geluk betekent energie steken in wat jij belangrijk vindt.

Balanceren op de grens van uitdaging en te druk zijn wordt veel gemakkelijker als je weet waar je voor staat en welke resultaten je wilt bereiken!

Dus sta regelmatig stil, val eens af en toe, leer hieruit en ga voor jouw geluk!

Het belang van schrijfgerief op maat

Lisa Nys — Mon, 12 Jan 2026 08:39:48 +0000

Je geeft geen hakken aan een marathonloper om te lopen. Waarom geven we dan wel grote stiften aan kleuters die nog volop hun pengreep aan het ontwikkelen zijn?

Vanaf de kleuterleeftijd bouwen kinderen stap voor stap de basis op voor vlot en pijnvrij schrijven. Wat kinderen daarbij in hun handen krijgen, speelt een veel grotere rol dan we vaak denken. Als kinderkinesitherapeut en psychomotorisch therapeut zie ik in de praktijk hoe ongeschikt schrijfgerief onbedoeld kan bijdragen aan een foutieve pengreep en hoe moeilijk die later nog bij te sturen is.

Waarom is een juiste pengreep zo belangrijk?

Een juiste pengreep is geen doel op zich, maar een hulpmiddel dat schrijven haalbaar, comfortabel en duurzaam maakt. Een functionele pengreep zorgt ervoor dat een kind vlot kan schrijven zonder overmatige spierspanning, waardoor het schrijven langer vol te houden is.

Concreet helpt een goede pengreep om:

vlot en leesbaar te schrijven
spierspanning correct te doseren, zonder kramp of vermoeidheid
mentale ruimte vrij te maken voor de inhoud van het schrijven
pijnklachten in hand, pols of schouder te voorkomen
het schoolsucces te ondersteunen

Wanneer een kind te vroeg met ongeschikt materiaal werkt, zoals dikke stiften of een balpen, ontstaan er vaak compensaties. Denk aan een vuistgreep, te veel druk zetten of bewegingen die vooral uit de schouder komen in plaats van uit de vingers. Op korte termijn voelt dat makkelijker, maar op lange termijn bemoeilijkt het een efficiënte schrijfbeweging. Soms past zelfs de zithouding zich aan om het schrijven vol te houden, met mogelijke gevolgen op langere termijn.

Pengreepontwikkeling is een rijpingsproces

De ontwikkeling van een pengreep verloopt geleidelijk en is nauw verbonden met de algemene motorische ontwikkeling van een kind. Rompstabiliteit, schoudercontrole en handvaardigheid vormen samen de basis waarop een goede schrijfgreep kan ontstaan.

Globaal zien we dit verloop:

Vuistgreep (± 1–2 jaar): voorwerpen worden met de hele hand vastgenomen.
Digitale greep (± 2–3 jaar): meer vingerbeweging, maar de controle is beperkt en de beweging komt vooral uit de elleboog. Typisch zijn lange lijnen en de “ruitenwisserbeweging”.
Overgangsgreep (± 3–4 jaar): duim en meerdere vingers werken samen, de pols wordt stabieler en de beweging komt voornamelijk uit de pols.
Statische naar dynamische driepuntsgreep (± 4–6 jaar en verder): de beweging wordt steeds fijner en komt meer vanuit de vingers.

Statische versus dynamische driepuntsgreep

Bij een statische tripodgreep houden duim, wijs- en middelvinger de pen vast, maar blijft de pen vrijwel stil in de vingers. De schrijfbeweging komt dan vooral uit de pols, onderarm of schouder. Dit is ontwikkelingsmatig normaal bij jonge kleuters, maar niet geschikt als eindgreep.

Typisch bij deze greep zijn:

grote, minder gecontroleerde schrijfbewegingen
verhoogde spierspanning
snel vermoeide handen

Bij een dynamische tripodgreep bewegen duim, wijs- en middelvinger actief mee. De bewegingen zijn klein, vloeiend en gecontroleerd, terwijl pols en arm vooral voor stabiliteit zorgen.

Deze greep is functioneel omdat ze:

minder energie vraagt
een hogere schrijfsnelheid toelaat
zorgt voor een vlottere lettervorming
meer uithouding geeft
het risico op pijnklachten verkleint

Een kind met een dynamische tripodgreep kan zijn aandacht richten op wat het schrijft, niet op hoe het schrijft.

Laterale tripodgreep: vaak gezien, maar niet ideaal

In de praktijk zien we regelmatig kinderen die hun pen wel met drie vingers vasthouden, maar waarbij de duim over de wijs- of middelvinger ligt. De pen wordt als het ware ingeklemd. Dit noemen we een laterale tripodgreep.

Hoewel deze greep soms functioneel lijkt, is ze minder geschikt voor duurzaam schrijven omdat ze:

de vingerbeweeglijkheid beperkt
een onnauwkeurige krachtdosering vraagt
meer spierspanning veroorzaakt in hand en duim
sneller leidt tot vermoeidheid of pijn

Deze greep ontstaat vaak als compensatie, bijvoorbeeld bij:

onvoldoende fijne motorische controle
te vroeg gebruik van dik schrijfgerief
verminderde romp- of schouderstabiliteit

Hoe jonger het kind, hoe makkelijker deze greep nog beïnvloedbaar is.

Enkele voorbeelden uit de prakijk:

Geen dynamische driepuntsgreep en geen steun van de pols op het blad.

Juiste pengreep: dynamische driepuntsgreep op een linkshandige patiënt.

Schrijf- en tekenmateriaal: wat helpt, wat niet?

Aan te raden materiaal

Voor jonge kleuters (2,5–4 jaar):

korte waskrijtjes
driehoekige of korte potloden
dunne krijtjes

Voor oudere kleuters (4–6 jaar):

korte grafietpotloden
driehoekige potloden
dunne kleurpotloden

Deze materialen nodigen uit tot een actieve vingerpositie en beperken compenserende grepen.

Beter te vermijden (te vroeg)

dikke stiften en markers
lange potloden
zachte gelpennen
schrijfgerief met hulpmiddelen of gaatjes

Stiften vragen weinig fijne vingersturing en stimuleren beweging vanuit pols of schouder. Pas wanneer een kind een stabiele, dynamische pengreep heeft ontwikkeld, zijn ze geschikt. Anders vergroot de kans dat een foutieve greep inslijpt.

5 praktische tips om een goede pengreep te stimuleren

Kies bewust materiaal. Kort en driehoekig schrijfgerief werkt beter dan lang en zwaar.
Stimuleer handspel. Kneden, rijgen, bouwen en knijpers gebruiken versterken de vingerspieren.
Werk van groot naar klein. Eerst grove motoriek, daarna fijne motoriek — dat is geen toeval.
Corrigeer subtiel. Nodig uit en toon, maar forceer geen perfecte greep.
Vraag tijdig advies. Een kinderkinesitherapeut of psychomotorisch therapeut kan gericht begeleiden.

Wil je je kind ondersteunen met een vaardigheid die écht ontlast tijdens schoolwerk? De Typ 10-lessen van Lisa helpen kinderen efficiënter werken en minder schrijfbelasting ervaren. Meer weten? Stuur een mailtje naar lisa@theextramile.be.

De herfst van het leven: de menopauze als natuurlijke verandering

Lisa Nys — Mon, 20 Oct 2025 09:35:43 +0000

De herfst is een seizoen van verandering: de natuur vertraagt, bladeren kleuren, en het ritme wordt anders. Voor veel vrouwen voelt de menopauze een beetje hetzelfde aan: een nieuwe levensfase die gepaard gaat met veranderingen. Soms zacht en natuurlijk, soms wat stormachtiger.

Toch hoeft deze periode niet enkel over ongemak te gaan. Ze kan ook een uitnodiging zijn om beter voor jezelf te zorgen, je lichaam opnieuw te leren kennen en kracht te vinden in wat komt.

Wat is de menopauze?

De menopauze is het moment waarop de menstruatie definitief stopt. Ze wordt officieel vastgesteld na twaalf maanden zonder maandstonden. Meestal gebeurt dit tussen 45 en 55 jaar, maar de overgangsperiode de perimenopauze kan al jaren eerder beginnen ( tot zo’n 10 jaar duren)

In deze fase nemen de vrouwelijke hormonen oestrogeen en progesteron geleidelijk af. Dat heeft invloed op veel processen in je lichaam: van je temperatuurregeling en slaappatroon tot je spieren, gewrichten en stemming.

Klachten die je kan ervaren

Sommige klachten zijn erg herkenbaar, andere veel subtieler. Als bekkenbodemtherapeut zie ik regelmatig vrouwen die pas na een tijdje beseffen dat hun klachten te maken hebben met hormonale veranderingen.

Bekende symptomen zijn bijvoorbeeld:

Opvliegers en nachtelijk zweten
Slaapproblemen of vermoeidheid
Prikkelbaarheid
Gewichtstoename

Minder bekende, maar vaak voorkomende klachten:

Blaasproblemen (zoals urineverlies of vaker moeten plassen)
Droogte of pijn bij sex door dunner wordend slijmvlies
Spanningsgevoel of zwaarte in de onderbuik
Verminderde stabiliteit en kracht
Veranderingen in houding of ademhaling
Botkwaliteit die vermindert: grotere kans op fracturen

Op al deze domeinen kan kinesitherapie en bekkenbodemtherapie ondersteuning bieden. Via oefeningen gericht op spierkracht, ontspanning, ademhaling en lichaamsbewustzijn kan je leren om beter met deze veranderingen om te gaan.

Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat gerichte kinesitherapie helpt om

Bekkenbodemproblemen te verminderen, de mobiliteit te verbeteren en de levenskwaliteit te verhogen.
Krachttraining helpt de kans om facturen te verminderen, kracht en stabiliteit in gewrichten te verbeteren alsook een beter evenwicht te bekomen.

Drie eenvoudige oefeningen voor thuis

Adem naar je bekken
Ga rustig zitten of liggen. Adem diep in door de neus en voel je buik en bekkenbodem zacht uitzetten. Adem traag uit door de mond en laat bewust spanning los. Herhaal 10 keer.
→ Deze oefening helpt om spanning in de bekkenbodem te verminderen en beter contact te maken met je lichaam.
Bekkenkanteling in zit
Zit op een stoel en kantel je bekken rustig naar voren en achteren, alsof je de beweging van een kom water maakt. Adem rustig mee.
→ Verbetert de beweeglijkheid van de onderrug en vergroot het lichaamsbewustzijn.
De squat
Ga staan met je voeten op heupbreedte. Adem in, buig langzaam door je knieën en duw je billen naar achter alsof je op een stoel wil gaan zitten. Doe dit zo rustig mogelijk. Laat je niet neerploffen. Adem uit en kom terug omhoog.
Herhaal 10–15 keer.
→ Deze oefening versterkt niet alleen je beenspieren, maar activeert ook de bekkenbodem en de diepe rompspieren. Squats verbeteren je stabiliteit, ondersteunen de botgezondheid en helpen om kracht te behouden in het dagelijks leven.

Wat kan je vinden in ons aanbod dat bij jouw past:

Bij The Extra Mile ondersteunen we vrouwen in elke levensfase, ook tijdens de menopauze. Via individuele kinesitherapie, bekkenbodemtherapie én groepslessen helpen we je om je lichaam sterker, soepeler en veerkrachtiger te maken.

Fit For Life: krachttraining die veroudering vertraagt en helpt om botontkalking, evenwichtsproblemen en valrisico te verminderen. Deze lessen zijn toegankelijk, veilig en aangepast aan elk niveau. Krachttraining is een van de meest effectieve manieren om gezond ouder te worden.
Pilates: versterkt je diepe rompspieren, verbetert je houding en brengt stabiliteit in de bekkenregio. Ideaal om tijdens de menopauze meer controle en kracht te ontwikkelen.
Yin Yoga: zachte houdingen die ontspanning en doorbloeding bevorderen. Een rustmoment voor lichaam en geest perfect om spanning te verlagen en beter te slapen.

Bij The Extra Mile draait het niet om prestatie, maar om groei op jouw tempo, met aandacht en zorg.

Wil je weten wat kinesitherapie, bekkenbodemtherapie en of onze groepslessen voor jou kunnen betekenen? Mail gerust naar lisa@theextramile.be voor meer informatie of een gratis kennismakingsgesprek.

Klaar voor een nieuw schooljaar: een gezonde start voor lichaam én motoriek

Lisa Nys — Thu, 28 Aug 2025 17:04:36 +0000

1 september staat voor de deur: nieuwe leerstof, nieuwe uitdagingen en een frisse start!
Maar naast de spannende vooruitzichten merken we in onze praktijk ook vaak dat dit het moment is waarop kinderen kampen met lichamelijke klachten en motorische uitdagingen.

Na een actieve zomer zien we geregeld kinderen terug met overbelastingsblessures of groeipijnen, zoals hiel- en kniepijn. Dit hoort bij de groei, maar kan veel hinder veroorzaken en vroeg ingrijpen helpt erger te voorkomen.

Daarnaast vraagt het schoolleven meer dan alleen een goed gevulde boekentas:

Fijne motoriek & schrijfmotoriek worden ineens heel belangrijk, zeker in de derde kleuterklas en het eerste leerjaar en blijven van belang de jaren die volgen.

Ruimtelijke oriëntatie en richtingsgevoel zijn cruciaal om te leren lezen en schrijven, maar ook om dit te versterken en verfijnen.

Core stability ondersteunt niet alleen sportprestaties, maar ook een goede zithouding in de klas. Denk aan de lange uren op een stoel, een correcte balans in onze rompspieren helpt voor een goed postuur op lange termijn.

Wanneer hier moeilijkheden opduiken, zien we dat kinderen soms verkeerde automatismen ontwikkelen zoals een foutieve pengreep, spiegelschrift of een “hangende” houding aan de bank. Dit kan leiden tot frustraties, pijn of verminderde leerprestaties.

Onze kinderkinesist en psychomotorisch therapeut Lisa Nys werkt samen met ouders en kinderen om:

de juiste spieren te versterken en correct aan te sturen,

schrijf- en motorische vaardigheden spelenderwijs te verbeteren,

het kind meer zelfvertrouwen en plezier te geven in leren én bewegen.

Ons advies: kijk in de eerste schoolweken even bewust naar hoe jouw kind zich voelt, beweegt en schrijft. Vroeg inschakelen kan veel verschil maken, altijd in het belang van het kind.

Ontdek meer over ons aanbod kinderkinesitherapie via:
theextramile.be/aanbod-kinesitherapie-kinderkinesitherapie

Samen zorgen we graag voor een gezonde, sterke en zelfverzekerde start van het schooljaar!

Stress bij kinderen & hoe relaxatietherapie kan helpen

Lisa Nys — Wed, 13 Aug 2025 14:36:15 +0000

Stress is niet alleen iets voor volwassenen – ook kinderen kunnen spanning ervaren die hun dagelijks leven beïnvloedt. Denk aan drukke schooldagen, hoge verwachtingen of veranderingen thuis. Waar volwassenen vaak woorden vinden om stress te benoemen, uiten kinderen spanning meestal via hun lichaam of gedrag: slaapproblemen, buik- of hoofdpijn, concentratiemoeilijkheden, prikkelbaarheid of minder zelfvertrouwen.

wat is stress?

Stress is de reactie van je lichaam en hersenen op prikkels die als bedreigend worden ervaren. Ons stresssysteem is miljoenen jaren oud en hielp onze voorouders overleven. Bij gevaar reageert je lichaam automatisch: eerst schrikken, daarna klaarstaan om te vechten of te vluchten.

Dit gebeurt ook bij ingebeelde bedreigingen, zoals een toets of een conflict. Tijdens stress werken je hersenhelften minder goed samen. Je blijft even slim, maar je kunt tijdelijk minder goed nadenken, plannen of je concentreren – je valt terug op overlevingsreacties.

hoe herken je stress bij kinderen?

Kinderen laten stress op verschillende manieren zien:

– De dromer – dwaalt al in gedachten.

– De ontwijker – huilt of geeft op voordat hij begint.

– De ombuiger – zet spanning om in lichamelijke reacties zoals knarsen of friemelen.

– De tegenspreker – reageert fel op kritiek.

Daarnaast zijn er de onrustige, de mokker, de onveilige of de blokkeerder. Het zijn allemaal manieren om met spanning om te gaan.

relaxatietherapie bij kinderen

In relaxatietherapie legt de kinderkinesist op een leeftijdsgerichte manier uit wat stress is en wat het met je lichaam doet. Daarna leren kinderen hoe ze hun spanning kunnen verminderen met o.a.:

– Ademhalingsoefeningen voor meer rust.

– Zachte bewegingen om spieren te ontspannen en het lichaamsbewustzijn te vergroten.

– Speelse werkvormen die ontspanning en plezier combineren.

– Zelfregulatietechnieken om te herkennen wat je voelt en wat helpt.

Het doel is niet alleen stress verlagen, maar kinderen ook vaardigheden geven om in de toekomst veerkrachtig met spanning om te gaan.

oefeningen voor thuis

In de knoop – een combinatie van gekruiste armen/benen, rustige ademhaling en loslaten. Dit kalmeert lichaam en geest, vermindert stress en verbetert focus.

Kruisloop – afwisselend met je rechterhand je linkerknie aantikken en omgekeerd. Deze beweging stimuleert de samenwerking tussen beide hersenhelften en helpt concentratie en coördinatie verbeteren.

een investering in welzijn

Wanneer een kind leert hoe het zijn lichaam kan kalmeren, groeit niet alleen de rust maar ook het zelfvertrouwen. Bij The Extra Mile begeleiden we kinderen op een warme, speelse en professionele manier, zodat ze zich opnieuw veilig en ontspannen voelen.

Wil je meer weten over het stressmechanisme of hoe je je kind kunt helpen? Mail naar lisa@theextramile.be voor een gratis infobrochure.